簟波皱纤縠。
朝炊熟。
眠未足。
青奴细腻,未拌真珠斛。
素莲幽怨风前影,搔头斜坠玉。
画阑枕水,垂杨疏雨,青丝乱、如乍沐。
娇笙微韵,晚蝉理秋曲。
翠阴明月胜花夜,那愁春去速。
簟波皱纤縠。
朝炊熟。
眠未足。
青奴细腻,未拌真珠斛。
素莲幽怨风前影,搔头斜坠玉。
画阑枕水,垂杨疏雨,青丝乱、如乍沐。
娇笙微韵,晚蝉理秋曲。
翠阴明月胜花夜,那愁春去速。
竹席纹如细绉纱般漾起涟漪。
晨炊已熟。
睡眠却还未足。
青奴(竹席)细腻光滑,还未与珍珠斛(形容珍贵)相拌。
素莲含着幽怨,风前身影摇曳,玉搔头斜斜欲坠。
画栏枕着流水,垂杨沐着疏雨,青丝散乱,宛如刚沐浴过。
娇柔的笙箫微韵流转,晚蝉调理着秋日的曲调。
翠荫与明月交织的夜晚胜过繁花时节,哪用愁春天离去太速。
Mat-waves wrinkle fine silk.
Morning meal is done.
Sleep not yet enough.
Qingnu, so delicate, not yet mixed with pearls in measure.
White lotus, hidden grief, a shadow before the wind, scratching head, jade slanting, falling.
Painted railings pillow on water, weeping willows in sparse rain, black silk tangled, as if just washed.
Tender flute's faint melody, evening cicadas tune the autumn song.
Green shade, bright moon, a night better than flowers; why worry spring departs so fast?
吴文英描绘夏夜闺阁情思。
在时光周期中捕捉稍纵即逝的感官体验。
描绘夏日闺中昼眠初醒的闲适情景与细腻感受,隐含对春光易逝的淡淡愁绪。
昼眠 · 风前影 · 疏雨 · 秋曲 · 春去速
东山书院编辑整理