十洲三岛蓬壶,是花锦、一团装就。
轻车细辇,绮罗香里,夜光如昼。
朱户笙箫,画楼帘幕,有人回首。
想金莲灿烂,星球缥缈,那风景、年时旧。
应念白头太守。
怎红旗、六街穿透。
铺排玳席,追陪珠履,且酾春酎。
楚舞秦讴,半慵莺舌,叠翻鸳袖。
把千门喜色,万家和气,祝君王寿。
十洲三岛蓬壶,是花锦、一团装就。
轻车细辇,绮罗香里,夜光如昼。
朱户笙箫,画楼帘幕,有人回首。
想金莲灿烂,星球缥缈,那风景、年时旧。
应念白头太守。
怎红旗、六街穿透。
铺排玳席,追陪珠履,且酾春酎。
楚舞秦讴,半慵莺舌,叠翻鸳袖。
把千门喜色,万家和气,祝君王寿。
那十洲三岛、蓬莱仙山般的胜景,是繁花锦绣,一团团装点而成。
轻便的车,华美的辇,在绮罗与香气中穿行,灯火璀璨,将夜晚照得如同白昼。
朱红门户里笙箫奏乐,画楼帘幕之后,有人正回首顾盼。
想那金莲灯灿烂辉煌,如缥缈星球,那番热闹风景,还是旧时年节的模样。
(这欢庆中)或许该念及我这白头太守吧。
可怎能让庆贺的红旗,穿透这六街的喧嚣直达我处?
铺排着玳瑁装饰的华宴,追随着珠履贵客,且让我们斟满这春酿美酒。
楚地的舞蹈,秦地的歌谣,莺舌般半带慵懒的唱腔,鸳鸯袖翻飞叠舞。
将这千家万户的喜色与祥和之气,汇聚成对君王长寿的祝愿。
Isles of Penglai, a brocade of blossoms, / A splendid sphere, woven in finest hue.
Light carriages, fine coaches, through fragrant silks they pass, / Under a night aglow as if day were new.
From vermilion gates, flutes and pipes arise, / Behind painted towers' curtains, a figure turns her eyes.
I recall golden lotus lamps, a galaxy's faint trace, / Those scenes of revelry, now but a memory's face.
Should they think of this white-haired governor, alone?
How could our red banners pierce through six streets' throng?
Arranging tortoise-shell mats, a feast is spread, / Following pearl-shod guests, we raise the spring wine's head.
Chu dances, Qin songs, half-languid oriole tongues, / In layered sleeves of mandarin ducks, the melody is sung.
To the thousand gates' joy, the myriad homes' accord, / We raise our cups, wishing our sovereign a life adored.
吴潜任庆元府知府时元宵词作。
盛世欢宴的铺陈,暗含对治理周期中盛衰无常的清醒认知。
描绘都城元宵佳节盛景,铺陈宴饮歌舞之乐,以万民同庆祝愿君王长寿。
花锦 · 笙箫 · 帘幕 · 缥缈 · 铺排 · 楚舞秦讴 · 和气
东山书院编辑整理