鬓云松,眉叶聚。
一阕离歌,不为行人驻。
檀板停时君看取。
数尺鲛绡,果是梨花雨。
鹭飞遥,天尺五。
凤阁鸾坡,看即飞腾去。
今夜长亭临别处。
断梗飞云,尽是伤情绪。
鬓云松,眉叶聚。
一阕离歌,不为行人驻。
檀板停时君看取。
数尺鲛绡,果是梨花雨。
鹭飞遥,天尺五。
凤阁鸾坡,看即飞腾去。
今夜长亭临别处。
断梗飞云,尽是伤情绪。
如云的鬓发已松,柳叶般的黛眉紧蹙。
一曲离歌响起,不为远行的人停留。
檀板停歇时请您细看。
那数尺鲛绡手帕,果然沾满梨花带雨般的泪。
白鹭飞向遥远的天边,天仿佛只有五尺高。
那凤阁鸾坡的朝廷,眼看你就要飞黄腾达而去。
今夜在这长亭,临别的地方。
断梗与飞云,尽是伤感的情绪。
Cloud-like hair loosened, willow-leaf brows knit tight.
A song of parting plays, not for the traveler's stay.
When the sandalwood clappers cease, you'll see the sight.
A few feet of sheer silk, truly a pear-blossom rain's plight.
Egrets fly afar, the sky a mere five feet from sight.
The phoenix pavilion, the simurgh slope—soon you'll take flight.
Tonight at the long pavilion, where we bid adieu.
Drifting stalks and flying clouds, all are sorrow's hue.
宋代闺怨词,送别即将赴任的恋人。
在个人情感与仕途博弈间展现深刻张力。
描写长亭送别场景,以梨花雨、断梗飞云等意象渲染离愁别绪。
离歌 · 行人 · 檀板 · 飞腾 · 伤情
东山书院编辑整理