暮云碧。
佳人不见愁如织。
愁如织。
两行征雁,数声羌笛。
锦书难寄西飞翼。
无言只是空相忆。
空相忆。
纱窗人梦,梦双人只。
暮云碧。
佳人不见愁如织。
愁如织。
两行征雁,数声羌笛。
锦书难寄西飞翼。
无言只是空相忆。
空相忆。
纱窗人梦,梦双人只。
暮云青碧。
佳人不见,愁绪如织。
愁绪如织。
两行远征的大雁,数声羌笛。
锦书难以托付西飞的羽翼。
无言只是徒然地相忆。
徒然地相忆。
纱窗下的人入梦,梦见成双的人儿只剩独自。
Evening clouds, jade green.
The fair one unseen, sorrow woven tight.
Sorrow woven tight.
Two lines of migrating geese, several notes of Qiang flute.
Broidered letters hard to send by westward flying wings.
Wordless, only empty remembrance.
Empty remembrance.
By gauze window, one dreams, dreams of a pair, yet alone.
宋代无名氏闺怨词,用《忆秦娥》词牌。
空间阻隔与音信难通,揭示了情感治理的永恒困境。
描绘暮色中思念远方佳人而不得见的孤寂愁绪,以及书信难通、唯有梦中相会的怅惘之情。
佳人 · 愁 · 梦 · 无言 · 相忆
东山书院编辑整理