粉堞云齐,度清笳、愁入暮烟林杪。
素艳透春,玉骨凄凉,勾带月痕生早。
江天苍莽黄昏后,依然是、粉寒香瘦。
动追感、西园嫩约,夜深人悄。
记得东风窈窕。
曾夜踏横斜,醉携娇小。
惆怅旧欢,回首俱非,忍看绿笺红豆。
香销纸帐人孤寝,相思恨、花还知否。
梦回处,霜飞翠楼已晓。
粉堞云齐,度清笳、愁入暮烟林杪。
素艳透春,玉骨凄凉,勾带月痕生早。
江天苍莽黄昏后,依然是、粉寒香瘦。
动追感、西园嫩约,夜深人悄。
记得东风窈窕。
曾夜踏横斜,醉携娇小。
惆怅旧欢,回首俱非,忍看绿笺红豆。
香销纸帐人孤寝,相思恨、花还知否。
梦回处,霜飞翠楼已晓。
粉白的城垛高耸入云,清越的笳声传来,愁绪渗入暮烟笼罩的林梢。
素雅的花艳透出春意,如玉的枝干透着凄凉,早早勾连出月亮的痕迹。
江天苍茫,黄昏过后,依然是花色清寒、香气瘦削的景象。
心动追忆,想起西园那次幽雅的约会,夜深人静悄无声息。
记得那时东风柔美。
曾踏着横斜的月影,醉意中携着娇小的她。
惆怅于旧日的欢愉,回首望去都已不在,怎忍再看那绿笺与红豆。
香已燃尽在纸帐中,人独寝孤眠,这相思的憾恨,花儿你可知道?
从梦中醒来,寒霜已飞满翠楼,天已破晓。
Pink battlements touch clouds; clear horns waft, sowing sorrow into twilight woods, mist-veiled and dim.
Pale beauty heralds spring, jade bones feel chill, tracing the moon's early mark, a silhouette grim.
River and sky stretch vast after dusk's fall; Still, fragrance frail, her pallor cold through all.
Stirred to recall tender vows in West Garden deep, where night is hushed, and secrets keep.
I remember the east wind, gentle and fair.
We once trod moonlit boughs, drunk, with my delicate dear.
Now mourn old joys, looking back, all turned to naught; How bear to see green notes and red beans, love's tokens bought?
Incense fades in paper-curtained bed, I lie alone; Does the flower know this lovesick grudge I own?
Awakening from dreams, frost flies at turquoise tower; dawn's light is shown.
词人月夜追忆旧情,孤寂难眠。
今昔对比展现情感博弈后的深刻怅惘。
词人追忆昔日恋情,在孤寂春夜中感怀旧欢不再,抒写相思惆怅之情。
凄凉 · 追感 · 嫩约 · 旧欢 · 相思 · 梦回
东山书院编辑整理