清波渺渺日晖晖。
柳依依。
草离离。
老大逢春,情绪有谁知。
帘箔四垂庭院静,人独处,燕双飞。
怯寒未敢试春衣。
踏青时。
懒追随。
野蔌山淆,村酿可从宜。
不向花边拼一醉,花不语,笑人痴。
清波渺渺日晖晖。
柳依依。
草离离。
老大逢春,情绪有谁知。
帘箔四垂庭院静,人独处,燕双飞。
怯寒未敢试春衣。
踏青时。
懒追随。
野蔌山淆,村酿可从宜。
不向花边拼一醉,花不语,笑人痴。
清波渺渺,日光晖晖。
杨柳枝条柔长依依。
春草茂盛离离。
年岁老大又逢春,心中情绪有谁知晓?
帘幕四面低垂,庭院寂静,我独自处,看燕子成双飞。
畏寒不敢试穿春衣。
到了踏青的时节。
也懒怠去追随。
山野菜蔬,村酿薄酒正相宜。
不打算在花边拼却一醉吗?花不言语,笑人痴迷。
Vast clear waves shimmer under the bright sun's ray.
Willows trail tenderly.
Grass spreads lush and free.
Old now, meeting spring—what heart does know my dismay?
Curtains hang low, the courtyard still; alone I stay, while swallows fly in pairs at play.
Too chill to dare try spring attire.
Time for a countryside walk.
Too listless to follow the flock.
Wild herbs, mountain fare, village brew will suffice.
Not to drink my fill by the flowers? They stay mute, smiling at my foolish device.
王炎暮春独处,心境孤寂。
在人际疏离中完成内向的认知重构。
描绘春日独处时孤寂惆怅的心境,以乐景衬哀情。
老大逢春 · 人独处 · 懒追随 · 花不语 · 笑人痴
东山书院编辑整理