雨湿东风,谁家燕子穿庭户。
孤村薄暮。
花落春归去。
浪走天涯,归思萦心绪。
家何处。
乱山无数。
不记来时路。
雨湿东风,谁家燕子穿庭户。
孤村薄暮。
花落春归去。
浪走天涯,归思萦心绪。
家何处。
乱山无数。
不记来时路。
细雨沾湿东风,谁家的燕子穿过庭院门户?
孤村笼罩在苍茫暮色里。
花儿凋落,春天归去。
浪迹天涯,归家的思绪萦绕心头。
家在何处?
只有重重乱山。
已记不得来时的路了。
Rain dampens the east wind, whose swallows dart through courtyard doors?
A lonely village in thin twilight.
Blossoms fall, spring departs.
Roaming the world's edge, thoughts of home entwine the heart.
Where is home?
Countless chaotic hills.
I forget the path I came by.
王炎暮春漂泊思归之作。
乱山阻隔的迷途,隐喻着身份认同的深层焦虑。
描绘暮春雨景中游子浪迹天涯、归思难觅的怅惘心境。
天涯 · 归思 · 薄暮 · 春归 · 来时路
东山书院编辑整理