近侍盈盈,向人自笑还无语。
牡丹飘雨。
开作群芳主。
柔美温香,剪染劳天女。
青春去。
花间歌舞。
学个狂韩愈。
近侍盈盈,向人自笑还无语。
牡丹飘雨。
开作群芳主。
柔美温香,剪染劳天女。
青春去。
花间歌舞。
学个狂韩愈。
(她)如近侍般盈盈动人,向着人含笑却无言。
牡丹在雨中飘摇。
绽放为群芳之主。
柔美温香,是劳烦天女裁剪染就。
青春已然逝去。
便在花间沉醉于歌舞。
学着做个狂放的韩愈。
Attending closely, radiant, smiling at men, wordless.
Peonies drift in the rain.
Becoming the sovereign of all blossoms' domain.
Soft, lovely, warm, and fragrant, cut and dyed by Heaven's maid.
Youth has passed away.
Amidst flowers, song and dance hold sway.
Learning to be as wild as Han Yu, in his way.
王十朋以人拟花,暗引韩愈典故。
以狂士喻花,完成对既定认知框架的优雅突破。
以牡丹喻美人,描绘其娇艳温婉之态,暗含对青春易逝的感慨。
盈盈 · 温香 · 青春 · 狂韩愈
东山书院编辑整理