梦下瑶台,神飞阆苑,自叹尘寰久客。
三入成周,望皇居帝宅。
荡兰桨、伊阙波涛,曳玉杖、洛阳阡陌。
独踌躇、武烈文谟,天垂晚,月生魄。
故人少,别怀多,引壶觞自酌,谁怜衰白。
群仙问我,尚低头方册。
共云将、东过扶摇,遇鸿濛、顿超玄默。
待功成,翳凤骑麟,把蟠桃摘。
梦下瑶台,神飞阆苑,自叹尘寰久客。
三入成周,望皇居帝宅。
荡兰桨、伊阙波涛,曳玉杖、洛阳阡陌。
独踌躇、武烈文谟,天垂晚,月生魄。
故人少,别怀多,引壶觞自酌,谁怜衰白。
群仙问我,尚低头方册。
共云将、东过扶摇,遇鸿濛、顿超玄默。
待功成,翳凤骑麟,把蟠桃摘。
梦中走下瑶台,神魂飞往阆苑,自叹在尘世为客太久。
三次进入成周故地,眺望那皇居帝宅。
荡起兰桨,划过伊阙的波涛;拖着玉杖,漫步洛阳的阡陌。
独自踌躇——武功与文韬,天色已晚,新月生魄。
故人稀少,别绪繁多,我自斟自饮,谁怜我鬓发衰白?
群仙问我,为何还低头翻阅书册。
将与云将一起,东行越过扶摇之风,遇见鸿濛之气,顿时超脱于玄默之境。
待到功成之日,便以凤为翳,骑上麒麟,去摘取那蟠桃。
Dreaming down from Jasper Terrace, soul flying to Lang Garden, I sigh at my long sojourn in the mortal dust.
Thrice I entered the Zhou capital, gazing at imperial palaces.
Paddling orchid oars through Yi Que's waves, dragging a jade staff along Luoyang's paths.
Alone I hesitate—military feats, civil plans—sky hangs late, moon births its dark side.
Old friends are few, parting thoughts many; I raise the cup alone—who pities my fading hair?
The immortals ask me why I still bow over books.
Together with Cloud General, eastward past the whirlwind, meeting Primordial Chaos, I suddenly transcend silent mystery.
Awaiting success, I'll ride a phoenix, mount a unicorn, and pluck the peaches of immortality.
汪莘神游仙阙,自抒壮志未酬之怀。
神游与尘世的张力,揭示精英在理想与现实间的深层博弈。
词人神游仙境后自叹尘世羁旅,表达功成身退、超然物外的志趣。
尘寰 · 壶觞 · 功成
东山书院编辑整理