手拈黄花,对西风无语,双鬓萧萧。
韶华暗中过眼,零落心交。
登临把酒,更谁伴、破橘持螯。
惟只有,湖边鸥鹭,飞来如受人招。
往事不禁重省,料绾罗分钿,翠减香销。
空向画桥古树,犹系轻桡。
西兴渡口,误归帆、几信寒潮。
伤情处,淡烟残照,倚兰人共秋高。
手拈黄花,对西风无语,双鬓萧萧。
韶华暗中过眼,零落心交。
登临把酒,更谁伴、破橘持螯。
惟只有,湖边鸥鹭,飞来如受人招。
往事不禁重省,料绾罗分钿,翠减香销。
空向画桥古树,犹系轻桡。
西兴渡口,误归帆、几信寒潮。
伤情处,淡烟残照,倚兰人共秋高。
手拈一枝黄花,面对西风默默无语,双鬓已见萧疏。
美好年华暗中从眼前流过,知心零落,故交稀疏。
登高把酒,更有谁伴我,一起破开金橘,手持蟹螯?
唯有那湖边的鸥鸟与白鹭,飞来飞去,似受人招邀。
往事不堪重新想起,料想罗带分钿,翠色消减,香气已销。
空向着画桥古树,那里还系着当年的小舟轻桡。
西兴渡口,几次寒潮误了归帆,音信寥寥。
最是伤情之处,淡烟残阳里,倚栏人与秋色共比清高。
Holding a yellow flower, silent to the west wind, my temples bleak.
Prime years have slipped past my eyes in secret, old friends scattered and weak.
Climbing high, wine in hand, who now shares crab-feast, orange-peeling rite?
Only the gulls and egrets by the lake come flying, as if beckoned in flight.
Past events I cannot bear to revisit; imagine hairpins parted, fragrance gone.
In vain, by painted bridge and ancient tree, a light boat still is drawn.
At Xixing ferry, how many cold tides misled returning sails at dawn.
The heart-wrenching scene: faint mist, lingering sunset, we lean on rails, autumn high and forlorn.
王姓词人秋日感怀身世。
在时空对照中深化了对历史周期与个人际遇的体认。
词人秋日登临,感怀年华老去、故交零落,追忆往事而伤情。
韶华 · 零落 · 登临 · 往事 · 伤情 · 秋高
东山书院编辑整理