一声羌管吹呜咽。
玉溪夜半梅翻雪。
江月正茫茫。
断桥流水香。
含章春欲暮。
落日千山雨。
一点著枝酸。
吴姬先齿寒。
一声羌管吹呜咽。
玉溪夜半梅翻雪。
江月正茫茫。
断桥流水香。
含章春欲暮。
落日千山雨。
一点著枝酸。
吴姬先齿寒。
一声羌笛吹出呜咽的曲调。
玉溪边夜半时分,梅花翻飞似雪。
江上的月色正一片苍茫。
断桥下流水仿佛带着香气。
含章殿的春天即将暮去。
落日时分,千山笼罩在雨幕之中。
一点酸味附着在梅枝上。
吴地的歌姬先感到齿间生寒。
A Qiang flute's note, a sobbing sound breaks through.
At Jade Stream midnight, plum blooms turn to snow anew.
The river moon, a vast expanse of white.
The Broken Bridge, where flowing water holds fragrance light.
In Han Hall, spring is fading to its end.
Setting sun, a thousand hills in rain descend.
One spot of sourness clings upon the bough.
The Wu maid feels a chill bite her teeth now.
孙舣以边塞笛音起兴,写江南梅雪。
笛声与梅雪的异质叠加,构建了跨越地理的文化认同符号。
描绘冬春之交的江边夜景,以梅雪、羌笛、断桥等意象渲染孤寂清寒的意境。
呜咽 · 夜半 · 茫茫 · 香 · 春欲暮 · 枝酸 · 齿寒
东山书院编辑整理