春已老,春服几时成。
曲水浪低蕉叶稳,舞雩风软纻罗轻。
酣咏乐升平。
微雨过,何处不催耕。
百舌无言桃李尽,柘林深处鹁鸪鸣。
春色属芜菁。
春已老,春服几时成。
曲水浪低蕉叶稳,舞雩风软纻罗轻。
酣咏乐升平。
微雨过,何处不催耕。
百舌无言桃李尽,柘林深处鹁鸪鸣。
春色属芜菁。
春天已老去,春衣何时能制成?
曲水边浪低蕉叶稳,舞雩坛上风软纻罗衣轻。
我们酣畅歌咏,乐享这太平盛世。
细雨刚过,何处不在催促春耕?
百舌鸟不再鸣叫,桃李花已落尽;柘林深处,鹁鸪声声啼鸣。
这最后的春色,属于那一片芜菁花。
Spring has aged, when will the spring robes be ready?
Winding stream, low waves, banana leaves steady; Sacrificial breeze, soft, hemp and silk light.
Drunk in song, we rejoice in peace and prosperity.
A light rain passes, urging plows everywhere.
The hundred-tongues fall silent, peach and plum gone; In deep mulberry woods, the turtledove calls.
Spring's hue now belongs to the turnip flowers.
苏轼密州任上暮春抒怀。
在季节周期的转换中,透露出对治理成效的深层认同。
描绘暮春时节田园风光与农事活动,展现太平年景的闲适农耕生活。
春老 · 催耕 · 升平 · 百舌无言 · 桃李尽
东山书院编辑整理