缑山仙子,高情云渺,不学痴牛呆女。
凤箫声断月明中,举手谢、时人欲去。
客槎曾犯,银河微浪,尚带天风海雨。
相逢一醉是前缘,风雨散、飘然何处。
缑山仙子,高情云渺,不学痴牛呆女。
凤箫声断月明中,举手谢、时人欲去。
客槎曾犯,银河微浪,尚带天风海雨。
相逢一醉是前缘,风雨散、飘然何处。
缑山上的仙子王子乔,情怀高远渺若云霞,不屑学那痴情的牛郎织女。
凤箫声在明月之中渐渐断绝,他举手辞谢,意欲离开尘世之人。
他乘坐的木筏曾冒犯银河,激起微微波浪,至今还带着天上风与海中雨的气息。
今日相逢一醉是前世注定的缘分,待到风雨散尽,又将飘然去向何方?
The immortal of Mount Gou, his lofty spirit vast as clouds, scorns the dull Cowherd and Weaving Maid.
The phoenix flute's song fades under the bright moon; he raises a hand in farewell, ready to depart.
His celestial raft once braved the Silver River's faint waves, still bearing winds and rains from sky and sea.
Meeting to share a drunken cup is fate from a past life; once wind and rain scatter, where shall he drift, so free?
借王子乔典故抒超然物外之志。
以仙凡对比重构身份认同,彰显精神超越。
借七夕牛女传说,抒写超脱尘俗、随缘聚散的高士情怀。
前缘 · 飘然 · 高情 · 相逢 · 痴牛呆女
东山书院编辑整理