细马远驮双侍女,青巾玉带红靴。
溪山好处便为家。
谁知巴峡路,却见洛城花。
面旋落英飞玉蕊,人间春日初斜。
十年不见紫云车。
龙丘新洞府,铅鼎养丹砂。
细马远驮双侍女,青巾玉带红靴。
溪山好处便为家。
谁知巴峡路,却见洛城花。
面旋落英飞玉蕊,人间春日初斜。
十年不见紫云车。
龙丘新洞府,铅鼎养丹砂。
骏马从远方驮来一对侍女,青巾玉带红靴装扮精致。
溪山景色佳处便可安家。
谁料想在这巴峡路上,竟见到了洛阳的繁花。
落英纷飞旋转如同玉蕊飘洒,人间的春日刚刚开始西斜。
已有十年未见那紫云仙车。
龙丘居士有了新的洞府,正用铅鼎炼制着丹砂。
Fine horses bear two maids from afar,
With green scarves, jade belts, and red boots they are.
Where hills and streams are fair, they make their home.
Who'd think on Ba Gorge's road, Luoyang's blooms would come?
Falling petals whirl like jade stamens in flight,
As the human world's spring day tilts toward light.
Ten years unseen, the purple-cloud carriage rare.
At Longqiu's new cavern-mansion, with care,
In lead cauldron, cinnabar they prepare.
苏轼赠友词,记蜀地见闻与隐逸之思。
于异乡见故地之花,触发对文化认同的深层感怀。
描绘词人羁旅途中偶见春日美景,暗含对隐逸修仙生活的向往。
侍女 · 溪山为家 · 春日 · 十年不见 · 养丹砂
东山书院编辑整理