朱帘乍卷层烟起。
露华深浅初疑洗。
困倚玉阑风。
绮罗知几重。
向人如有意。
不醉何时醉。
便得一枝红。
犹胜两鬓空。
朱帘乍卷层烟起。
露华深浅初疑洗。
困倚玉阑风。
绮罗知几重。
向人如有意。
不醉何时醉。
便得一枝红。
犹胜两鬓空。
朱帘突然卷起,层层烟霭升腾。
露华或深或浅,初看疑是清洗过一般。
困倦地倚着玉栏杆,任风吹拂。
身上绮罗衣衫,谁知有几重?
那花枝向着人,似有情意。
此时不醉,更待何时?
即便只得这一枝红花。
也胜过两鬓空空,年华老去。
Vermilion curtain rolls up, layered mist rises.
Dew's radiance, deep or shallow, seems just washed.
Weary, I lean on jade rail in the breeze.
How many layers of silk and gauze are known?
Toward others, as if with intent.
If not drunk now, then when to be drunk?
Even to gain a single red branch.
Is better than two empty, grey temples.
晨起卷帘,见露华红花有感。
对瞬时美好的把握,是一种精微的生活治理智慧。
描绘女子晨起慵懒情态与对青春易逝的感怀。
乍卷 · 困倚 · 有意 · 不醉 · 犹胜
东山书院编辑整理