月波疑滴。
望玉壶天近,了无尘隔。
翠眼圈花,冰丝织练,黄道宝光相直。
自怜诗酒瘦,难应接、许多春色。
最无赖,是随香趁烛,曾伴狂客。
踪迹。
谩记忆。
老了杜郎,忍听东风笛。
柳院灯疏,梅厅雪在,谁与细倾春碧。
旧情拘未定,犹自学、当年游历。
怕万一,误玉人、夜寒帘隙。
月波疑滴。
望玉壶天近,了无尘隔。
翠眼圈花,冰丝织练,黄道宝光相直。
自怜诗酒瘦,难应接、许多春色。
最无赖,是随香趁烛,曾伴狂客。
踪迹。
谩记忆。
老了杜郎,忍听东风笛。
柳院灯疏,梅厅雪在,谁与细倾春碧。
旧情拘未定,犹自学、当年游历。
怕万一,误玉人、夜寒帘隙。
月光清波仿佛要滴落下来。
遥望天空似玉壶般逼近,全然没有尘世阻隔。
翠绿的光圈如花,冰丝织就白练,日月光华交相辉映。
自怜因沉溺诗酒而消瘦,难以应接这许多的春日美景。
最是无可奈何的,是曾经追逐香气、趁着烛火,陪伴那些狂放不羁的客人们。
往日的踪迹。
徒然去回忆。
杜郎已老,忍心听那东风中的笛声。
柳树庭院灯火稀疏,梅厅积雪犹在,谁能与我细细倾斟这春碧美酒?
旧日情愫拘束未定,仍想学着当年那般四处游历。
只怕万一耽误了,那玉人在夜寒的帘幕缝隙中等待。
Moonlight seems to drip.
Gazing at sky near jade urn, no dust to strip.
Emerald eye-rings, flowers, ice-silk woven light, / Solar path's treasure-beams shining upright.
I pity my thin frame from verse and wine, / Hard to embrace such spring hues, so divine.
Most unruly—chasing scent, by candlelight, / Once keeping madcap guests company all night.
Traces.
Vainly recall.
Du Mu grown old, can't bear the east-wind flute's call.
Willow court lamps sparse, plum hall snow still lies, / Who'll share with me fine sips of spring-green skies?
Old passions not yet fixed, / I still try to roam as in days past, transfixed.
Fear lest, by chance, I err— / My jade lady, in night's cold, behind curtain's blur.
史达祖月夜感怀身世旧情。
在记忆与现实的张力间,展现个体对情感周期的无力掌控。
词人追忆昔日诗酒狂放生涯,感伤年华老去、旧情难续的孤寂心境。
诗酒 · 春色 · 狂客 · 杜郎 · 东风笛 · 旧情 · 玉人
东山书院编辑整理