向卖花担上,落絮桥边,春思难禁。
正暖日温风里,斗采遍香心。
夜夜稳栖芳草,还处处、先亸春禽。
满园林。
梦觉南华,直到如今。
情深。
记那人小扇、扑得归来,绣在罗襟。
芳意赠谁,应费万线千针。
谩道滕王画得,枉谢客、多少清吟。
影沈沈。
舞入梨花,何处相寻。
向卖花担上,落絮桥边,春思难禁。
正暖日温风里,斗采遍香心。
夜夜稳栖芳草,还处处、先亸春禽。
满园林。
梦觉南华,直到如今。
情深。
记那人小扇、扑得归来,绣在罗襟。
芳意赠谁,应费万线千针。
谩道滕王画得,枉谢客、多少清吟。
影沈沈。
舞入梨花,何处相寻。
走向卖花担旁,飘絮的桥边,春思难以抑制。
正是在暖日温风里,争相采遍花心。
夜夜安稳栖息于芳草,还处处抢先垂下春禽。
满园林木。
从南华梦境醒来,直到如今。
情意深长。
记得那人用小扇、扑得归来,绣在罗衣前襟。
这芳心赠予谁,应耗费万线千针。
莫说滕王能画得,枉费了谢客、多少清雅吟咏。
身影沉沉。
舞入梨花丛中,何处再去寻访。
By the flower vendor's shoulder, by the bridge with falling catkins, spring thoughts run wild.
In warm sun and gentle breeze, we vie to pluck the fragrant hearts.
Nightly resting deep in sweet grass, and everywhere, birds first droop in spring.
The garden fills.
Awake from Zhuangzi's dream, until this very now.
So deep in love.
I recall her small fan, catching it as she returned, embroidered on her silken lapel.
To whom this fragrant intent? Countless threads and needles spent.
Vain to say Prince Teng could paint it; in vain, the poet's chants, how many clear verses?
Shadows sink deep.
Dancing into pear blossoms, where to seek her trace?
潘汾,南宋词人,咏蝶寄怀。
通过蝶恋花隐喻个体在情感博弈中的执着追寻。
借咏蝶抒发春日情思,追忆往昔深情,寄托寻觅无着的怅惘。
春思 · 扑得 · 绣 · 万线千针 · 舞入
东山书院编辑整理