尝爱西湖春色早。
腊雪方销,已见桃开小。
顷刻光阴都过了。
如今绿暗红英少。
且趁馀花谋一笑。
况有笙歌,艳态相萦绕。
老去风情应不到。
凭君剩把芳尊倒。
尝爱西湖春色早。
腊雪方销,已见桃开小。
顷刻光阴都过了。
如今绿暗红英少。
且趁馀花谋一笑。
况有笙歌,艳态相萦绕。
老去风情应不到。
凭君剩把芳尊倒。
曾最爱西湖春色来得早。
腊雪方才消融,已见桃花小小绽放。
顷刻之间,光阴全都逝去了。
如今绿叶成荫,红花已然稀少。
且趁着余花尚在,图谋一笑欢愉。
何况有笙歌相伴,艳姿缭绕。
年老后,风情大概难再至。
就请您尽情把美酒斟倒。
Once loved West Lake's spring hues, arriving so soon.
Winter snow just melted, peach buds seen in small boon.
A blink, all time has passed, gone in a fleeting glance.
Now green is dark, red blooms few, leaving little chance.
Seize the remaining flowers, plan for one more smile.
With music and song, beauty's charms beguile.
Old age's romantic flair may never arrive.
I beg you, pour the fragrant wine, keep joy alive.
欧阳修写西湖春逝,及时行乐。
在生命周期的暮年展现了豁达的治理智慧。
词人追忆西湖早春美景,感伤春光易逝,借赏花笙歌强作欢颜,抒发年华老去的惆怅。
春色早 · 光阴过了 · 风情不到
东山书院编辑整理