绿窗寒,清漏短。
帐底沈香火暖。
残烛暗,小屏弯。
云峰遮梦还。
那些愁,推不去。
分付一檐寒雨。
檐外竹,试秋声。
空庭鹤唤人。
绿窗寒,清漏短。
帐底沈香火暖。
残烛暗,小屏弯。
云峰遮梦还。
那些愁,推不去。
分付一檐寒雨。
檐外竹,试秋声。
空庭鹤唤人。
绿纱窗外透着寒意,更漏声短促。
帷帐底下,沉水香燃得正暖。
残烛光暗,小屏风弯折。
云雾般的山峦阻隔了归梦。
那些愁绪,怎么也推不开。
只好交付给檐下凄寒的雨。
檐外的竹子,试着发出秋声。
空寂的庭院里,鹤唳声声,似在唤人。
Green window cold, water clock drips short.
Under the canopy, sinking incense fire warm.
Remnant candle dim, small screen curved.
Cloudy peaks shut my dream's return.
Those sorrows, cannot be pushed away.
Entrusted to the eaves' cold rain.
Bamboo outside the eaves, testing autumn's voice.
Empty courtyard, a crane calls for someone.
寒夜孤寂,愁绪难遣,听雨闻鹤。
外部环境的博弈,最终内化为无法排遣的认知负担。
描绘秋夜闺中女子孤寂愁闷、难以入眠的情景。
寒 · 愁 · 梦 · 秋声 · 唤
东山书院编辑整理