秋晓上莲峰,高蹑倚天青壁。
谁与放翁为伴,有天坛轻策。
铿然忽变赤龙飞,雷雨四山黑。
谈笑做成丰岁,笑禅龛楖栗。
秋晓上莲峰,高蹑倚天青壁。
谁与放翁为伴,有天坛轻策。
铿然忽变赤龙飞,雷雨四山黑。
谈笑做成丰岁,笑禅龛楖栗。
秋日拂晓登上莲峰,高高踏在倚天而立的青色绝壁之上。
谁能与放翁为伴呢?唯有手中这根天坛产的轻便竹杖。
铿然一声忽而化作赤龙飞腾,雷雨交加使得四周群山昏暗。
谈笑间便促成了丰年,可笑那禅龛中只知枯坐的僧人。
An autumn dawn atop the Lotus Peak, I tread the sheer azure cliff scraping the sky.
Who keeps the Old Man company? A light cane from the Altar of Heaven.
Suddenly it clangs, transforms into a crimson dragon soaring, thunder and rain darken all peaks.
With talk and laughter we bring a bumper year, I laugh at the monk's staff in his niche.
陆游梦游华山寄意。
以奇幻想象完成对现实治理困境的精神超越。
词人秋晨登莲峰,幻想携杖化龙行雨,以谈笑济世之态寄寓豪情。
秋晓 · 倚天 · 放翁 · 铿然 · 丰岁 · 楖栗
东山书院编辑整理