秋色人家,夕阳洲渚。
西风催过黄华渡。
江烟引素忽飞来,水禽破暝双双去。
奔走红尘,栖迟羁旅。
断肠犹忆江南句。
白云低处雁回峰,明朝便踏潇湘路。
秋色人家,夕阳洲渚。
西风催过黄华渡。
江烟引素忽飞来,水禽破暝双双去。
奔走红尘,栖迟羁旅。
断肠犹忆江南句。
白云低处雁回峰,明朝便踏潇湘路。
秋色染上人家,夕阳洒在沙洲。
西风催促着行船驶过黄华渡口。
江上烟霭如牵引素绢忽而飞来,水鸟冲破暮色成双离去。
在红尘中奔走,在羁旅中栖身迟留。
肝肠寸断时,仍忆起描绘江南的诗句。
白云低垂处是雁回峰,
明天我便要踏上前往潇湘的路途。
Autumn hues on homes, sunset on isles aglow.
The west wind urges past the Yellow Flower flow.
River mist, drawing plain silk, suddenly takes flight;
Waterfowl pierce the dusk, in pairs taking to wing.
Rushing through the dusty world, lingering in travel's plight.
Heartbroken, I still recall verses of the southern spring.
Where white clouds hang low, wild geese round the peak swing.
Tomorrow I'll tread the road to Xiaoxiang, taking flight.
卢炳羁旅思归之作。
秋景触发漂泊感,揭示个体在时空周期中的位置焦虑。
描绘秋日羁旅所见江畔暮色,抒发漂泊思乡之情。
红尘 · 栖迟 · 断肠 · 江南 · 潇湘
东山书院编辑整理