宠佳丽。
算九衢红粉皆难比。
天然嫩脸修蛾,不假施朱描翠。
盈盈秋水。
恣雅态、欲语先娇媚。
每相逢、月夕花朝,自有怜才深意。
绸缪凤枕鸳被。
深深处、琼枝玉树相倚。
困极欢馀,芙蓉帐暖,别是恼人情味。
风流事、难逢双美。
况已断、香云为盟誓。
且相将、共乐平生,未肯轻分连理。
宠佳丽。
算九衢红粉皆难比。
天然嫩脸修蛾,不假施朱描翠。
盈盈秋水。
恣雅态、欲语先娇媚。
每相逢、月夕花朝,自有怜才深意。
绸缪凤枕鸳被。
深深处、琼枝玉树相倚。
困极欢馀,芙蓉帐暖,别是恼人情味。
风流事、难逢双美。
况已断、香云为盟誓。
且相将、共乐平生,未肯轻分连理。
宠爱那绝色的佳人。
算来全城街巷的美丽女子都无法与她相比。
她天生脸庞娇嫩、蛾眉修长,全然不需涂抹胭脂描画翠黛。
眼波盈盈如秋水般清澈。
纵情展现优雅的姿态,未语先流露出娇媚。
每次在月夜或花朝相逢,她自然对我这怜才之人怀有深意。
在绣着凤凰鸳鸯的被枕间缠绵缱绻。
在那幽深之处,我们如玉树琼枝般相依相靠。
欢愉至极后感到困倦,芙蓉帐内温暖如春,别有一番撩人的情味。
这般风流美事,难得双方如此美满。
何况我们已经剪发立下盟誓。
暂且相伴相依,共度一生欢愉,不肯轻易分离这连理枝般的深情。
A favored beauty, rare and fair.
In all the town's fair lanes, none can compare.
A face so tender, brows so fine, untouched by art's design.
Her limpid eyes, like autumn streams, gleam.
Graceful in every pose, a hint of speech, a charm that grows.
At every flowery dawn, moonlit night, a meeting sparks a scholar's deep delight.
Entwined on phoenix pillow, beneath the lovebird quilt's soft billow.
In deepest intimacy, like jade trees, branches cling in unity.
Wearied by joy's excess, in lotus-curtained warmth, a sweet distress.
Such blissful union, a pair so fine, is hard to find.
And more, with loosened cloud-like hair, we swore an oath beyond compare.
So let us stay, and share life's pleasure, never parting this entwined treasure.
柳永赠汴京名妓之作。
词人以情爱叙事完成对亲密关系的终极认同。
描绘女子美貌与才情,抒发两情相悦、誓愿相守的缠绵情意。
佳丽 · 娇媚 · 盟誓
东山书院编辑整理