汀柳初黄。
送流车出陌,别酒浮觞。
乱山迷去路,空阁带馀香。
人渐远,意凄凉。
更暮雨淋浪。
悔不办,窄衫细马,两两交相。
春梁语燕犹双。
叹晓窗新月,独照刘郎。
寄笺频误约,临镜想慵妆。
知几梦,恼愁肠。
任更驻何妨。
但只怜,绿阴匝匝,过了韶光。
汀柳初黄。
送流车出陌,别酒浮觞。
乱山迷去路,空阁带馀香。
人渐远,意凄凉。
更暮雨淋浪。
悔不办,窄衫细马,两两交相。
春梁语燕犹双。
叹晓窗新月,独照刘郎。
寄笺频误约,临镜想慵妆。
知几梦,恼愁肠。
任更驻何妨。
但只怜,绿阴匝匝,过了韶光。
水边柳树刚刚染上鹅黄。
送行车马驶出郊野,离别之酒斟满杯觞。
纷乱的山峦遮断了去路,空寂的楼阁仿佛带着她余留的芳香。
人渐渐远去,心意愈发凄凉。
更有暮雨滂沱,淋湿衣裳。
后悔不曾备好轻衫骏马,双双对对一同前往。
春梁上语燕尚且成双。
可叹晓窗外一弯新月,独自映照着我刘郎。
频频寄信却屡误约期,对镜时想起她慵懒的梳妆。
知是几番梦境?徒然烦扰愁肠。
任凭情思更久驻留又有何妨。
只可怜,浓密的绿荫匝地,美好的时光已然过场。
Riverside willows first turn yellow.
Seeing the carriage off beyond path, farewell wine floats in cup.
Wild mountains blur the departing road, empty pavilion carries lingering scent.
The person grows distant, mood turns desolate.
And evening rain pours down.
Regret not preparing narrow gowns, fine horses, to go together, pair by pair.
Spring beams, chattering swallows, still in pairs.
Sigh at dawn window's new moon, alone shining on this Liu Lang.
Sending letters, often missing dates; facing mirror, thinking of languid makeup.
Knowing how many dreams? Annoying the sorrowful gut.
Let it linger—what does it matter?
But only pity, layers of green shade, passing the glorious time.
刘埙送别恋人,抒发离愁别绪。
对成双意象的观照反衬出个体在情感博弈中的孤寂。
描绘春日送别场景,抒发别后孤寂凄凉与时光流逝之愁绪。
别酒 · 凄凉 · 误约 · 慵妆 · 愁肠 · 韶光
东山书院编辑整理