春正媚。
闲步武陵源里。
千树霞蒸红散绮。
一枝高插髻。
飞过洞庭烟水。
酩酊莫教花坠。
铅鼎温温神谒帝。
何曾真是醉。
春正媚。
闲步武陵源里。
千树霞蒸红散绮。
一枝高插髻。
飞过洞庭烟水。
酩酊莫教花坠。
铅鼎温温神谒帝。
何曾真是醉。
春意正浓媚。
闲步在武陵源里。
千树花开如霞蒸,散开红锦般的绮丽。
折下一枝高高地插在发髻上。
仿佛飞过了洞庭湖的烟波浩渺。
要酩酊大醉,却莫让花儿坠落。
铅鼎温养,神游谒见天帝。
又何尝是真的醉了呢?
Spring is at its most bright.
Strolling idle in the Wuling source, a sheer delight.
A thousand trees like rosy clouds, red silk unfurled.
One branch plucked high, adorning my hair, a flag to the world.
Flying over Dongting's misty waters, far and wide.
Drink deep, but let no blossom fall, I chide.
In the lead cauldron, warmth ascends, spirit meets the divine.
Was I ever truly drunk? The truth is not mine.
游春抒怀,暗含求仙之思。
借醉态与游仙,完成对现实治理框架之外的超然追寻。
描绘春日武陵源赏花游仙的闲适场景,暗含超脱尘世之意。
春媚 · 闲步 · 酩酊 · 神谒帝 · 花坠
东山书院编辑整理