唱歌须是,玉人檀口,皓齿冰肤。
意传心事,语娇声颤,字如贯珠。
老翁虽是解歌,无奈雪鬓霜须。
大家且道,是伊模样,怎如念奴。
唱歌须是,玉人檀口,皓齿冰肤。
意传心事,语娇声颤,字如贯珠。
老翁虽是解歌,无奈雪鬓霜须。
大家且道,是伊模样,怎如念奴。
唱歌必须是美人,檀口轻启,
皓齿冰肤,容颜绝世。
她以歌声传达心事,语调娇柔,声音微颤,
吐字如珍珠串联,圆润清亮。
To sing a song, it must be a beauty with lips of jade,
Teeth of ice, skin of frost, a vision never to fade.
Meaning conveyed through heart's intent, voice trembling, sweet and frail,
Each word a string of pearls, a flawless, shining tale.
李廌品评歌艺的诙谐之作。
通过代际审美对比,揭示了文化认同的流动性。
通过对比歌者容貌与歌艺,表达对青春美好与技艺的赞美。
唱歌 · 老翁 · 念奴
东山书院编辑整理