梦断难寻,酒醒犹困,那堪春暮。
香阁深沈,红窗翠暗,莫羡颠狂絮。
绿满当时携手路,懒见同欢处。
何时却得,低帏昵枕,尽诉情千缕。
梦断难寻,酒醒犹困,那堪春暮。
香阁深沈,红窗翠暗,莫羡颠狂絮。
绿满当时携手路,懒见同欢处。
何时却得,低帏昵枕,尽诉情千缕。
梦已断,无处可寻;酒虽醒,困意犹存——怎堪这春色将暮?
闺阁幽深,红窗映着暗翠,莫要羡慕那颠狂飞舞的柳絮。
当时携手同游的路已绿荫满布,我懒于再见那共同欢愉之处。
何时才能再度,垂下帷帐,亲近枕席,尽情倾诉这千丝万缕的情愫?
Dream broken, hard to find; sober from wine, still confined—how bear spring's decline?
The fragrant bower deep, crimson window dim, don't envy the mad fluff's whim.
Green overgrows the path where we joined hands, I loathe to see our joyful lands.
When can we again, with curtain low, pillow close, pour out feelings in endless flow?
暮春怀人,孤寂难遣。
对“同欢处”的回避是一种创伤后的心理认同隔离。
暮春时节追忆旧情,表达对往日欢会的深切思念与孤寂怅惘。
梦断 · 酒醒 · 颠狂絮 · 同欢 · 情千缕
东山书院编辑整理