知有阆风花解语,从来只许传闻。
光明休咏汉宫新。
拥身疑有月,衬步恨无云。
莫把金樽容易劝,坐来几度销魂。
不知仙骨在何人。
好将千岁日,占断四时春。
知有阆风花解语,从来只许传闻。
光明休咏汉宫新。
拥身疑有月,衬步恨无云。
莫把金樽容易劝,坐来几度销魂。
不知仙骨在何人。
好将千岁日,占断四时春。
(我)知道阆风仙境的奇花能解人语,但这向来只许传闻。
不必去歌咏那汉宫新得的(所谓)光明珠。
(她)拥身时仿佛有月光萦绕,衬步时却恨无云霞托足。
莫要轻易劝饮这金杯美酒,
(我)坐在这里,几度心神恍惚,黯然销魂。
不知那仙风道骨究竟在何人身上。
(只愿)好好把握这千岁般的长日,
独占那四季如春的美好光景。
They say Langfeng's flowers speak—a tale heard, never seen.
No need to praise Han palace's newfound sheen.
Embracing, I feel moonlight; stepping, mourn no cloud to tread.
Do not lightly urge this golden cup of wine;
Sitting here, how many times has soul been undone?
Who bears the immortal bone remains unknown.
Let's seize a thousand-year day,
And claim all seasons' spring as our own.
李之仪借仙家典故抒怀。
在理想与传闻的博弈中,追问超凡本质的归属。
借仙家意象抒写对超脱尘俗、长享春光的向往,隐含对现实人生的迷惘。
解语 · 传闻 · 销魂 · 千岁 · 四时春
东山书院编辑整理