风柔日薄春犹早。
夹衫乍著心情好。
睡起觉微寒。
梅花鬓上残。
故乡何处是。
忘了除非醉。
沈水卧时烧。
香消酒未消。
风柔日薄春犹早。
夹衫乍著心情好。
睡起觉微寒。
梅花鬓上残。
故乡何处是。
忘了除非醉。
沈水卧时烧。
香消酒未消。
春风柔和,日光淡薄,春意尚早。
刚刚换上夹衫,心情愉悦。
睡醒后感觉到微微寒意。
鬓边簪戴的梅花已然残落。
故乡在何处呢?
除非醉去,才能暂时忘却。
睡时点燃了沈水香。
香气已消散,酒意却还未退。
Wind soft, sun pale, spring still early.
First wearing lined robe, mood feels good.
Awake to feel a slight chill.
Plum blossoms pinned in hair, now faded.
Where is my homeland?
Forgotten—unless in drunkenness.
Agarwood burned when I lay down.
Its fragrance gone, the wine's effect remains.
李清照晚年思乡之作,含蓄深沉。
在春寒与酒意中,展开与乡愁的漫长博弈。
早春时节客居他乡,借酒消愁却难解思乡之情。
早春 · 微寒 · 心情 · 除非醉 · 香消
东山书院编辑整理