小桃初破两三花。
深浅散馀霞。
东君也解人意,次第到山家。
临水岸,一枝斜。
照笼纱。
可怜何事,苦爱施朱,减尽容华。
小桃初破两三花。
深浅散馀霞。
东君也解人意,次第到山家。
临水岸,一枝斜。
照笼纱。
可怜何事,苦爱施朱,减尽容华。
小桃初绽,开了两三朵花。
花色深浅错落,仿佛散开的晚霞余晖。
春神也懂得人的心意,依次来到山野人家。
临着水岸,一枝桃花斜逸而出。
花影映照着纱帘。
可怜为了何事,苦苦偏爱涂抹胭脂,减损了天生的容颜光华?
A few peach blossoms newly burst.
Light and deep, they scatter the lingering glow.
The Spring Lord understands our hearts, visiting each mountain home in turn.
By the water's edge, a single branch slants.
Its light filters through the gauze curtain.
What pity drives it to love rouge so fiercely, draining all its natural grace?
咏初开桃花,暗喻人事。
对美的认知隐含对自然本真的推崇。
描写初绽桃花在余霞映照下的姿态,暗喻红颜易逝的感伤。
初破 · 深浅 · 次第 · 一枝斜 · 减尽容华
东山书院编辑整理