风又雨。
芳事葱葱如旅。
借问甚时才百五。
东君浑弗顾。
红紫园林几许。
横笛数声何处。
桃涨连天归未去。
客和春且驻。
风又雨。
芳事葱葱如旅。
借问甚时才百五。
东君浑弗顾。
红紫园林几许。
横笛数声何处。
桃涨连天归未去。
客和春且驻。
风又伴着雨。
芳菲之事郁郁葱葱却如旅途般匆促。
借问什么时候才到寒食百五?
春神全然不顾。
红紫绚烂的园林能有多少?
不知何处传来数声横笛的曲调。
桃花汛水连天,春归人未归去。
客居之人,请与春天一同在此停驻。
Wind and rain again.
The fragrant affairs, lush yet transient as a journey's pain.
I ask, when will the hundred-fifth day come in sight?
The Lord of Spring pays it no heed, outright.
How many gardens blaze with red and purple hue?
From where do several notes of a horizontal flute ensue?
Peach-blossom waves surge to the sky, not yet returning.
Traveler, with spring, please linger, your sojourn adjourning.
李曾伯客中逢春,感羁旅与春逝。
在时空流转中寻求身份认同的短暂锚点。
描绘暮春风雨中花事将尽,游子思归不得的羁旅愁情。
芳事 · 东君 · 红紫 · 客
东山书院编辑整理