春在粉墙西,墙里不知春色。
惟有桃花一树,似故园曾识。
晚来携客上南楼,山外又山隔。
准拟清明何处,问东风知得。
春在粉墙西,墙里不知春色。
惟有桃花一树,似故园曾识。
晚来携客上南楼,山外又山隔。
准拟清明何处,问东风知得。
春意就在粉墙的西边,墙内的人却不知春色已浓。
唯有一树桃花,仿佛曾在故园相识。
傍晚携客登上南楼,山外又有青山阻隔视线。
盘算着清明时节该去往何处,且去问问东风可晓得。
Spring dwells west of the powdered wall, yet within, its hues go unseen.
Only a single peach tree stands, as if an old friend from my homeland.
At dusk, I bring guests up the south tower, where mountains fold beyond mountains.
Where shall we be at Clear and Bright? Ask the east wind if it knows.
客中见春色思故园。
墙内外的春色差异,暗喻认知的局限与信息的隔阂。
描绘春日寻芳却感故园之思,隐含羁旅惆怅。
春色 · 故园 · 清明 · 晚来 · 携客
东山书院编辑整理