摩挲紫盖峰头石。
上瞰苍崖立。
玉盘摇动半崖花。
花树扶蔬、一半白云遮。
盈盈相望无由摘。
惆怅归来屐。
而今仙迹杳难寻。
那日青楼、曾见似花人。
摩挲紫盖峰头石。
上瞰苍崖立。
玉盘摇动半崖花。
花树扶蔬、一半白云遮。
盈盈相望无由摘。
惆怅归来屐。
而今仙迹杳难寻。
那日青楼、曾见似花人。
(我)摩挲着紫盖峰顶的石头。
向下俯瞰那苍翠的崖壁耸立。
(瀑布如)玉盘摇动,映着半山崖的花。
花树扶疏茂盛,一半被白云遮掩。
(花与人)盈盈对望,却无从摘取。
(我)满怀惆怅,踏着木屐归来。
而今仙人的踪迹杳然难寻。
唯有那日在青楼,曾见到如花般的人。
Caressing the stone atop Purple Canopy Peak.
Looking down upon the sheer cliff standing.
A jade plate sways, half the cliff's flowers.
Flowering trees lush and scattered, half veiled by white clouds.
Full and lovely, gazing across with no way to pluck.
Melancholy, returning in my clogs.
Now the immortal traces are faint, hard to seek.
That day in the blue tower, I saw one like a flower.
姜夔游山忆人,仙凡两隔。
在永恒的周期律前,美的邂逅终成不可复现的博弈。
词人追忆昔日青楼所见如花美人,借紫盖峰仙迹难寻抒发物是人非的惆怅之情。
仙迹 · 似花人 · 归来屐 · 无由摘 · 半崖花
东山书院编辑整理