绿绮空弹恨未平。
可堪执手送行人。
碧酒谩将珍重意,莫辞斟。
我定忆君吟渭北,君须思我赋停云。
未信高山流水曲,断知音。
绿绮空弹恨未平。
可堪执手送行人。
碧酒谩将珍重意,莫辞斟。
我定忆君吟渭北,君须思我赋停云。
未信高山流水曲,断知音。
空弹绿绮琴,心中憾恨难以平息。
怎能忍受这执手相送行人的时刻?
斟上碧酒,空怀珍重之意——请你莫要推辞。
我定会忆起你在渭北吟诗,你也须思念我作《停云》赋。
不信《高山流水》之曲会断绝,只因已知你是知音。
Green Silk zither plucked in vain, regret not pacified.
How bear to hold hands, sending off the parting one?
Blue wine, in vain poured with feelings of treasure—do not refuse this cup.
I shall remember you, chanting north of the Wei; you must think of me, composing ‘Stopping Clouds’.
Not yet believing the tune ‘High Mountains, Flowing Water’ could break, knowing a friend.
黄机送别词,用琴典抒知音难觅之情。
知音认同在时空阻隔中面临严峻的维系考验。
通过送别场景抒发知音难觅的惆怅与别后相思之情。
执手 · 珍重 · 忆君 · 思我 · 知音
东山书院编辑整理