行人欲上来时路。
破晓雾、轻寒去。
隔叶子规声暗度。
十分酒满,舞裀歌袖,沾夜无寻处。
故人近送旌旗暮。
但听阳关第三句。
欲断离肠馀几许。
满天星月,看人憔悴,烛泪垂如雨。
行人欲上来时路。
破晓雾、轻寒去。
隔叶子规声暗度。
十分酒满,舞裀歌袖,沾夜无寻处。
故人近送旌旗暮。
但听阳关第三句。
欲断离肠馀几许。
满天星月,看人憔悴,烛泪垂如雨。
行人想要重走来时的路。
破晓的雾霭散开,轻微的寒意离去。
隔着树叶,子规鸟的啼声暗暗传来。
酒已斟得十分满,舞席歌袖的欢宴,入夜后便无处寻觅。
故人近日送别,旌旗隐没于暮色。
只听得那《阳关曲》唱到第三句。
欲断的离肠还剩下多少未断?
满天的星月,看着人容颜憔悴,烛泪如雨般垂落。
The traveler wishes to ascend the path he came by.
Dawn mist breaks, a light chill departs.
Through leaves, the cuckoo's call secretly crosses.
Wine cups brim full, dancing mats, singing sleeves, vanish by night, nowhere to be found.
An old friend recently sent off, banners fade at dusk.
Only hearing the third line of the Yangguan song.
How much remains of the parting gut about to snap?
Sky full of stars and moon, watching people waste away, candle tears fall like rain.
黄大临送弟黄庭坚贬官离京。
在送别的博弈中,以听觉意象强化认同的撕裂感。
描绘拂晓送别场景,抒发离人愁肠与孤寂憔悴之情。
行人 · 故人 · 阳关 · 离肠 · 憔悴
东山书院编辑整理