我与梅花真莫逆,别来长恐因循。
几年不见岭头春。
栩然蝴蝶梦,魂梦竟非真。
浪蕊浮花空满眼,愁眉不展长颦。
此君还似不羁人。
月边风畔,千里淡相亲。
我与梅花真莫逆,别来长恐因循。
几年不见岭头春。
栩然蝴蝶梦,魂梦竟非真。
浪蕊浮花空满眼,愁眉不展长颦。
此君还似不羁人。
月边风畔,千里淡相亲。
我与梅花真是莫逆之交,离别后总怕情谊因循淡漠。
已有多年不见岭头那番春意。
栩栩然如庄周梦蝶,可魂梦所寻竟非真实。
眼前尽是浪蕊浮花,愁眉紧锁不得舒展。
这梅花君子的风神,还似那不羁之人。
在月边,在风畔,相隔千里,淡淡地相互亲近。
The plum and I, true unwavering friends; since parting, I've long feared falling into routine.
For years, I haven't seen spring atop the ridge.
Vividly, a butterfly dream; soul and dream, after all, not real.
Floating blossoms, drifting petals fill my eyes in vain; frowning brows, never舒展, a constant knit.
This gentleman still seems like an unbridled man.
By the moon's side, in the wind's embrace, across a thousand miles, faintly intimate.
胡铨,南宋主战派名臣,遭秦桧迫害贬谪。
与梅花的莫逆之交,是逆境中维系精神认同的锚点。
借梅花抒写超脱尘俗、向往自由的高洁情怀,表达对真挚友情的珍视。
莫逆 · 不羁 · 相亲
东山书院编辑整理