雪意初浓,云情已厚。
黄昏散尽扶头酒。
不知墙外夜来梅,忍寒添得疏花否。
休更熏香,且同携手。
从教策策轻寒透。
亭儿直下玉生烟,暗香归去沾襟袖。
雪意初浓,云情已厚。
黄昏散尽扶头酒。
不知墙外夜来梅,忍寒添得疏花否。
休更熏香,且同携手。
从教策策轻寒透。
亭儿直下玉生烟,暗香归去沾襟袖。
雪意开始转浓,云情已然深厚。
黄昏时分,醉人的扶头酒意方才散尽。
不知墙外那株夜来梅,是否忍着严寒又添了几朵疏花?
不必再熏香,且让我们携手同行。
任凭那策策轻寒透体而过。
亭子下方寒气凝烟似玉生,归去的暗香沾湿了我的衣襟袖口。
Snow's intent grows strong, clouds' mood already deep.
Dusk disperses the strong wine's haze from sleep.
Does the plum outside the wall, in cold night, keep, Adding sparse blooms while shivering secrets reap?
No more incense, let us hand in hand leap.
Let the piercing chill through our garments creep.
Below the pavilion, jade-like mist rises steep.
Secret fragrance returns, dampening sleeves in a sweep.
侯置冬夜赏梅,寄托情思之作。
对隐秘之美的探问,是一种超越表象的深度认知。
描绘冬日黄昏酒后寻梅、携伴同游的闲适情景,暗含对寒梅傲骨的关切与欣赏。
忍寒 · 携手 · 暗香 · 轻寒 · 玉生烟
东山书院编辑整理