定交最早,叹西津几度,匆匆论别。
世事浮云山万变,只有沧江横月。
长忆追随,湖山好处,醉帽敧风雪。
竹阴花径,兴来题尽桐叶。
谁忆此地相逢,鬓毛君未白,眉添黄色。
屈指烟霄归诏近,路入龙楼金碧。
千载功名,一尊欢笑,会作他年说。
倚天长剑,夜寒光透银阙。
定交最早,叹西津几度,匆匆论别。
世事浮云山万变,只有沧江横月。
长忆追随,湖山好处,醉帽敧风雪。
竹阴花径,兴来题尽桐叶。
谁忆此地相逢,鬓毛君未白,眉添黄色。
屈指烟霄归诏近,路入龙楼金碧。
千载功名,一尊欢笑,会作他年说。
倚天长剑,夜寒光透银阙。
我们定交最早,可叹在西津渡口,已有好几次匆匆话别。
世事如浮云,青山亦万变,唯有横跨沧江的明月永恒不变。
常忆起追随你的日子,在湖山佳处,醉后帽檐斜倚,共对风雪。
竹荫下的花径,兴致来时,我们把桐叶题写殆尽。
谁还记得在此地相逢时,你的鬓发还未白,我的眉间却添了老色。
屈指算来,你奉诏归于烟霄的日子已近,前路通向龙楼那金碧辉煌处。
千载功名,且付与眼前一尊欢笑,留作他年谈资。
像倚天长剑,寒夜中光芒直透入银阙。
Our bond was forged early; I sigh at the western ford, how many times we parted in haste.
Worldly affairs are floating clouds, mountains change ten thousand ways; only the river's moon stays fixed.
I long recall our wanderings, by lakes and hills so fine, drunk, caps askew in wind and snow.
In bamboo shade, on flower paths, inspiration came, we inscribed poems till all paulownia leaves were filled.
Who remembers our meeting here? Your temples not yet white, my brows have gained a tinge of yellow.
Counting the days, an imperial summons from the misty heavens nears; your path leads to dragon towers, gold and jade.
A thousand years of fame and merit, one cup of laughter now, will be tales for future years.
Leaning on heaven's long sword, night's cold light pierces the silver palace gate.
韩元吉赠别即将赴京友人。
在功名周期的确定性中,珍视超越性情的认同纽带。
追忆早年交游与世事变迁,抒发功名未就的感慨与对未来的期许。
定交 · 论别 · 浮云 · 追随 · 功名 · 欢笑
东山书院编辑整理