行又住。
水远山遥村路。
把酒问春春几许。
老年花似雾。
坐上风流张绪。
留我我还难去。
却忆章台飞柳絮。
只愁萦暮雨。
行又住。
水远山遥村路。
把酒问春春几许。
老年花似雾。
坐上风流张绪。
留我我还难去。
却忆章台飞柳絮。
只愁萦暮雨。
走走又停住。
水路遥远,山路迢遥,村路漫长。
举杯问春天,你还有多少时光?
人老了,看花都像隔着一层雾。
座中有风流人物如昔日的张绪。
主人留我,我却也难离去。
反而忆起章台路上飞舞的柳絮。
只愁心绪像暮雨般萦绕不去。
Walk, then pause again.
The stream is far, the mountain remote, the village path long.
With wine I ask Spring, how much of you remains?
Old age sees flowers as through a misty throng.
Here sits a gallant like Zhang Xu of yore.
He bids me stay, yet leaving is hard for me.
I recall willows in Zhangtai, catkins soar.
Only worry twilight rain will cling endlessly.
暮春行旅,感怀年华。
在去留的博弈中,透露出对生命周期的无奈。
暮春时节羁旅途中感怀年华老去,追忆往昔风流而愁绪萦怀。
老年 · 风流 · 愁
东山书院编辑整理