宋玉悲秋合反骚。
陶潜把菊任持醪。
山遥遥外水萧萧。
梦不到时诗自在,兴难忘处恨全消。
香沈沈里蕊飘飘。
宋玉悲秋合反骚。
陶潜把菊任持醪。
山遥遥外水萧萧。
梦不到时诗自在,兴难忘处恨全消。
香沈沈里蕊飘飘。
宋玉悲秋,正合了《反离骚》的意绪。
陶渊明手持菊花,任凭杯中美酒满溢。
山峦在遥远之外,流水声萧萧瑟瑟。
梦境不到时,诗句却自在流淌,
兴味难忘处,憾恨已全然消弭。
Song Yu's autumn grief echoes the ancient lament.
Tao Qian grasps chrysanthemums, wine in hand, content.
Mountains stretch afar, waters murmur, desolate.
When dreams elude, poetry finds its own way,
Where passion fades, regret dissolves away.
韩淲借古贤抒怀,表达超脱心境。
融合历史人物的认知,达成精神的自我和解。
词人借宋玉悲秋、陶潜把菊的典故,表达超脱尘世烦扰、寄情诗酒的闲适心境。
悲秋 · 把菊 · 持醪 · 诗自在 · 恨全消
东山书院编辑整理