一雨已秋深,月色寒而静。
夜半披衣草树间,玉露团清影。
长笛倚楼声,听彻还重省。
手启柴门倦复关,云卧衣裳冷。
一雨已秋深,月色寒而静。
夜半披衣草树间,玉露团清影。
长笛倚楼声,听彻还重省。
手启柴门倦复关,云卧衣裳冷。
一场雨过后,秋意已深,
月色寒冷而寂静。
夜半披衣漫步于草树之间,
如玉的露水凝结成清幽的影子。
长笛声倚楼传来,
听罢笛音,我重新陷入沉思。
伸手打开柴门,倦怠地又将其关上,
高卧云山,衣裳渐感寒冷。
One rain, and deep autumn has come,
The moonlight, cold and still.
At midnight, clad in robe among grass and trees,
Jade dew gathers clear shadows until.
A long flute's sound leans on the tower,
Hearing it through, I reflect again.
Hands open the bramble gate, weary, then close it;
Lying amid clouds, my clothes grow cold then.
韩淲秋夜独处感怀之作。
在寂静的治理中,完成对内在周期的体认。
描绘秋夜雨后独处时孤寂清冷的意境,抒发幽独怅惘之情。
秋深 · 夜半 · 云卧
东山书院编辑整理