卷尽珠帘,楚天迥、阑干几曲。
最好是、瑶台归路,月翻银屋。
深院数枰风入座,高楼一喷云横玉。
看橘林、霜浅未全黄,犹悬绿。
悠然意,渊明菊。
真如指,国师竹。
者是非识破,都无荣辱。
不管浮生如蝶梦,从教万事添蛇足。
坐西崑、一笑八千秋,蟠桃熟。
卷尽珠帘,楚天迥、阑干几曲。
最好是、瑶台归路,月翻银屋。
深院数枰风入座,高楼一喷云横玉。
看橘林、霜浅未全黄,犹悬绿。
悠然意,渊明菊。
真如指,国师竹。
者是非识破,都无荣辱。
不管浮生如蝶梦,从教万事添蛇足。
坐西崑、一笑八千秋,蟠桃熟。
卷起所有珠帘,楚地天空高远,栏杆曲折蜿蜒。
最美的是,从瑶台归来的路上,月光倾泻如翻转的银屋。
深院里几局棋,清风入座;高楼上笛声一喷,云气横亘似玉。
看那橘林,秋霜尚浅,还未全黄,依然悬挂着青绿。
悠然自得的心境,如陶渊明爱菊。
直指本真的意趣,似国师赏竹。
看破了这些是非,便再无荣耀与耻辱。
不理会浮生若蝶梦的虚幻,也任由世间万事画蛇添足。
安坐于西崑仙境,一笑间跨越八千年,只见蟠桃已然成熟。
Rolling up pearl blinds, Chu sky vast, railings curve in the mist.
Best is the jade terrace path home, moonlight flips silver roofs.
Deep courtyard, few chess games, wind enters the seat; high tower, a flute's spray, clouds hold jade.
See tangerine groves, frost light, not all gold yet, still hang green.
Leisurely mind, Yuanming's chrysanthemum.
True suchness finger, Master's bamboo.
These rights and wrongs seen through, all glory and shame vanish.
Let not this floating life be a butterfly dream, nor let myriad affairs add snake's feet.
Sit by West Kunlun, one smile spans eight thousand autumns, as the peach of immortality ripens.
葛郯退隐后抒怀之作。
以超然视角破除世俗荣辱的认知框架。
词人描绘秋日景象,借陶渊明、国师竹等典故,表达超脱是非荣辱、笑对浮生的豁达心境。
归路 · 风入座 · 云横玉 · 是非识破 · 无荣辱 · 蝶梦 · 蛇足 · 一笑
东山书院编辑整理