瘦得黄花能小。
一帘香杳。
东篱云冷正愁予,犹幸是、西风少。
叶下亭皋渺渺。
秋何为者。
无钱持蟹对黄花,又孤负、重阳也。
瘦得黄花能小。
一帘香杳。
东篱云冷正愁予,犹幸是、西风少。
叶下亭皋渺渺。
秋何为者。
无钱持蟹对黄花,又孤负、重阳也。
菊花消瘦得如此纤小。
一帘幽香已然杳远。
东篱云冷正使我愁苦,幸而西风还不算猛烈。
亭皋之下落叶纷纷,渺渺无际。
秋天究竟算个什么呢?
无钱买蟹对赏黄花,又孤负了重阳佳节。
The chrysanthemums grow thin, so very small.
A curtain's breadth of fragrance, faint and far.
By the east fence, cold clouds grieve me,
Yet fortunate—the west wind is slight.
Leaves fall, the riverside vast and vague.
What is autumn, after all?
No money to buy crabs, facing yellow flowers,
Once more I let down the Double Ninth Festival.
方岳重阳无钱持蟹,感秋抒怀。
经济困顿直接冲击传统节日的文化认同。
描绘重阳时节秋景萧瑟,抒发无钱持蟹赏菊的孤寂与惆怅。
瘦 · 香杳 · 云冷 · 秋 · 无钱 · 孤负
东山书院编辑整理