黄梅时节春萧索。
越罗香润吴纱薄。
丝雨日昽明。
柳梢红未晴。
多愁多病后。
不识会中酒。
愁病送春归。
恰如中酒时。
黄梅时节春萧索。
越罗香润吴纱薄。
丝雨日昽明。
柳梢红未晴。
多愁多病后。
不识会中酒。
愁病送春归。
恰如中酒时。
黄梅时节,春意萧索。
越罗香润,吴纱轻薄。
丝雨迷蒙,天色晦明不定。
柳梢头残留着未放晴的淡红。
历经多愁多病之后。
竟不识酒中真味。
愁与病送走了春天。
那感觉恰如酒醉之时。
Spring turns bleak in the season of mume rain.
Silk gauze from Yue, fragrant and thin, a Southern vein.
Threadlike rain veils the dimming light.
Willow tips hold a red that's not yet bright.
After much sorrow and much ailment's reign.
I fail to recognize the wine's domain.
Sorrow and sickness see spring off the stage.
Just like the moment when wine holds its sway, vague.
描绘江南梅雨时节的愁病心绪。
将生理病痛与心理认知的模糊状态同构。
描绘暮春时节多愁多病之人的心境,以愁病送春归喻酒醉恍惚之感。
萧索 · 香润 · 薄 · 多愁 · 多病 · 中酒
东山书院编辑整理