寒泉如线。
莎石绵云软。
十里梅花香一片。
不记入山深浅。
谩留两袖春风。
罗浮旧梦成空。
独对阑干明月,教人犹忆山中。
寒泉如线。
莎石绵云软。
十里梅花香一片。
不记入山深浅。
谩留两袖春风。
罗浮旧梦成空。
独对阑干明月,教人犹忆山中。
寒泉细流如线。
长满莎草的石径,云絮般柔软。
十里梅花,香气连成一片。
我已记不清入山是深是浅。
徒然想留住两袖春风。
罗浮山的美好旧梦终已成空。
独自凭栏面对明月,教人依然思念山中。
A cold spring threads a silver line.
Mossy stones, soft clouds of sedge entwine.
Ten miles of plum blossoms, a fragrant sea.
I forget how deep into the mountains I've come to be.
In vain, my sleeves hold spring's gentle breeze.
The Luofu dream now lies in vain.
Alone, I face the moon on the rail, yearning for the mountains again.
仇远宋亡后隐居所作。
以山水清景为屏障,完成对故国认同的隐秘守护。
词人追忆山中梅花盛景,独对明月时旧梦成空的怅惘之情。
香一片 · 入山深浅 · 旧梦成空 · 犹忆山中
东山书院编辑整理