绿深红少。
柳外横桥小。
双燕不知幽梦好。
惊起碧窗春晓。
起来瞢�┒嗍薄�
玉台金镜慵移。
多少春愁未说,却来闲数花枝。
绿深红少。
柳外横桥小。
双燕不知幽梦好。
惊起碧窗春晓。
起来瞢�┒嗍薄�
玉台金镜慵移。
多少春愁未说,却来闲数花枝。
叶色深绿,红花渐少。
柳树外横着一座小桥。
双燕不知(我)幽梦正美。
惊醒了(我)碧纱窗前的春晓。
醒来懵懂,半晌迷糊。
对着玉镜台,慵懒得不愿移身。
心中多少春愁未曾诉说,却来闲闲地数着花枝。
Green deepens, red grows few.
Beyond willows, a small bridge comes to view.
A pair of swallows, unaware of dreams so fine.
Startle her from碧 window at spring dawn's sign.
Rising dazed,多时 in a blur.
Jade dresser, gold mirror, too languid to stir.
How many spring sorrows left untold, Come idly counting blossoms, as of old.
女子春晓梦醒,慵起闲愁。
闲数花枝是面对情感周期波动的无力排遣。
描写女子春晨慵起、闲数花枝的闺中春愁。
春晓 · 幽梦 · 春愁 · 慵移 · 闲数
东山书院编辑整理