道家弱水蓬莱,鲸波万里谁知得。
人间自有,南昌居士,仙风道骨。
诗似白星,貌如聃老,风尘挺出。
向谪仙家里,滕王阁畔,飘玉佩、下丹阙。
黄发四朝元老,又谁知、重生绿发。
手提一笔,活人多少,三千功积。
已冠文昌,人人瞻望,玉枢躔逼。
对新凉、酒颊微红,宛是一星南极。
道家弱水蓬莱,鲸波万里谁知得。
人间自有,南昌居士,仙风道骨。
诗似白星,貌如聃老,风尘挺出。
向谪仙家里,滕王阁畔,飘玉佩、下丹阙。
黄发四朝元老,又谁知、重生绿发。
手提一笔,活人多少,三千功积。
已冠文昌,人人瞻望,玉枢躔逼。
对新凉、酒颊微红,宛是一星南极。
道家所说的弱水与蓬莱仙境,鲸波万里,有谁知道如何抵达?
人间自有(高士),便是这位南昌居士,具备仙风道骨。
诗才堪比太白星,容貌犹如老子李聃,在风尘俗世中卓然挺立。
(他仿佛)前往谪仙李白的居所,在滕王阁畔,玉佩飘摇,走下丹陛宫阙。
(他是)历事四朝的黄发元老,又有谁知道,他能重生绿发(焕发青春)?
手提一支笔,救活了多少人,积累了三千功德。
(其星宿)已位列文昌星官,人人仰望,玉衡星运行逼近(喻地位崇高)。
面对新秋凉意,酒意微红的面颊,宛如天边那一颗南极寿星。
Taoist weak waters, Penglai's isle, whale-ridden waves, who knows the way?
On earth exists a sage from Nanchang, with immortal's grace.
His verse outshines the White Star, his visage rivals Lao Dan's face.
From dusty world he stands apart, a figure out of place.
To exiled immortal's home, by Prince Teng's tower, he descends,
Jade pendants tinkling, down from cinnabar palace ends.
A venerable elder served four reigns, who knew his hair turned black anew?
Holding one brush, how many lives he saved, merits accrued.
Already crowned in Wenchang's star, all gaze in awe, as celestial pivot drew.
Facing the fresh cool, cheeks flushed with wine, he's like the South Pole Star in view.
赞颂一位兼具文才、医德与仙风的耆宿。
整合多重身份认同,塑造超越性的人格典范。
赞颂南昌居士如谪仙般的风骨与济世活人的功德,将其比作南极星般受人景仰。
仙风道骨 · 谪仙 · 元老 · 功积 · 文昌
东山书院编辑整理