鱼龙舞。
湘君欲下潇湘浦。
潇湘浦。
兴亡离合,乱波平楚。
独无尊酒酬端午。
移舟来听明山雨。
明山雨。
白头孤客,洞庭怀古。
鱼龙舞。
湘君欲下潇湘浦。
潇湘浦。
兴亡离合,乱波平楚。
独无尊酒酬端午。
移舟来听明山雨。
明山雨。
白头孤客,洞庭怀古。
鱼龙在水中起舞。
湘水之神欲降临潇湘之浦。
这潇湘之浦啊。
见证了多少兴亡离合,如今乱波已平,楚地宁静。
唯独我,没有酒来祭奠端午。
移舟过来,聆听明山上的雨声。
这明山上的雨啊。
让我这白头孤客,在洞庭湖畔怀想古事。
Dragons and fish dance.
The Goddess Xiang longs for the Xiao-Xiang shore.
The Xiao-Xiang shore.
Rise and fall, parting and meeting, waves calm on the plain.
Alone, no wine to honor the Dragon Boat.
I move my boat to hear the bright mountain rain.
The bright mountain rain.
A white-haired solitary guest, at Dongting, broods on the past.
端午于洞庭怀古,感时伤世。
在历史周期的宏大叙事中,个体成为孤独的认知主体。
词人于端午时节移舟洞庭,以白头孤客之身,感怀历史兴亡离合。
端午 · 尊酒 · 移舟 · 乱波 · 平楚
东山书院编辑整理