琐窗朱户。
曾是娇眠处。
只有馀香留得住。
满地花钿翠羽。
三年宋玉东邻。
断肠月夕烟春。
看取画屏深处,题诗欲付何人。
琐窗朱户。
曾是娇眠处。
只有馀香留得住。
满地花钿翠羽。
三年宋玉东邻。
断肠月夕烟春。
看取画屏深处,题诗欲付何人。
雕花的窗,朱红的门。
这里曾是她娇慵安眠的所在。
如今只有残留的香气还能留住。
满地散落着花钿和翠鸟的羽毛。
三年了,如同宋玉思念东邻女子般煎熬。
在月夜与烟春中肝肠寸断。
望向画屏深处,题写的诗句又能托付给谁呢?
Latticed window, vermilion door.
Once the place where she lay in tender sleep.
Only a lingering fragrance can be held.
The floor strewn with floral hairpins and kingfisher plumes.
Three years, like Song Yu pining for his eastern neighbor.
Heartbroken under moonlit nights and misty springs.
Gazing deep into the painted screen, to whom shall I address these verses?
晁端礼追忆旧情,睹物思人。
以物证空,触及情感认同瓦解后的永恒虚空。
词人追忆昔日恋人旧居,睹物思人,抒写物是人非的怅惘与孤寂。
馀香 · 断肠 · 题诗
东山书院编辑整理