匆匆别去,算别来、又是几番春暮。
酒债不偿还似可,负了若干吟句。
渭北春天,江南夜雨,总是伤情处。
黯然消歇,绿杨一阵莺语。
空记十载嬉游,如今蓦地,两处成离阻。
纵是相逢天涯路,难觅年时欢侣。
寄语东君,岁华不驻,谁为留春住。
小楼昨夜,东风依旧飞絮。
匆匆别去,算别来、又是几番春暮。
酒债不偿还似可,负了若干吟句。
渭北春天,江南夜雨,总是伤情处。
黯然消歇,绿杨一阵莺语。
空记十载嬉游,如今蓦地,两处成离阻。
纵是相逢天涯路,难觅年时欢侣。
寄语东君,岁华不驻,谁为留春住。
小楼昨夜,东风依旧飞絮。
匆匆一别,算算别后,又已过了几番春暮。
酒债拖欠不还似乎尚可,却辜负了写下的许多诗句。
渭北的春天,江南的夜雨,总是惹人伤情之处。
一切黯然消歇,只余绿杨丛中一阵莺啼。
空自记得十年间的嬉游,如今蓦然惊醒,两人已分隔两地。
纵使相逢在天涯路上,也难寻回当年欢乐的伴侣。
寄语春神,年华与芳华不会停驻,谁能将春天留住?
小楼昨夜,东风依旧吹起飞絮。
We parted in haste; counting the time since, how many springs have ended?
Debts of wine, unpaid, might be forgiven, but I've failed many a poetic line.
Spring in Wei north, night rain in Jiang south—always places that wound the heart.
Fading silently away, a burst of orioles' song among green willows.
Vainly I recall ten years of carefree roaming; now suddenly, we're separated in two places.
Even if we meet on a road at world's edge, it's hard to find the joy of years past.
I send word to the Lord of Spring: time and bloom do not linger; who can make spring stay?
Last night in the small tower, the east wind, as ever, blew willow catkins.
柴望怀人忆旧,感慨时光流逝。
在时空阻隔的博弈中,追问谁能成为留住美好时光的赢家。
词人感伤离别日久,春暮时节追忆旧游,抒发年华易逝、故人难逢的惆怅之情。
别去 · 酒债 · 吟句 · 相逢 · 东君 · 岁华
东山书院编辑整理