半阴未雨。
霁晓寒、轻烟薄暮。
乍过了挑青,名园深院,把酒偏宜细步。
满槛梅花,绕堤溪柳,径暖迁莺相语。
春澹澹,渐觉清明,相傍小桃才吐。
凝伫。
山村水馆,难堪羁旅。
甚觑著花开,频惊屈指,谩写奚奴丽句。
幸有家山,青鸾应报,为我整齐歌舞。
一任待,醉倚群红,花沾酒污。
半阴未雨。
霁晓寒、轻烟薄暮。
乍过了挑青,名园深院,把酒偏宜细步。
满槛梅花,绕堤溪柳,径暖迁莺相语。
春澹澹,渐觉清明,相傍小桃才吐。
凝伫。
山村水馆,难堪羁旅。
甚觑著花开,频惊屈指,谩写奚奴丽句。
幸有家山,青鸾应报,为我整齐歌舞。
一任待,醉倚群红,花沾酒污。
天色半阴,雨意未成。
雨后初晴的拂晓带着寒意,轻烟笼罩着薄暮时分。
刚过了采摘青蔬的时节,在名园深院之中,手持酒杯最适宜缓步细行。
栏杆边满是梅花,溪堤上环绕着柳树,小径温暖,迁徙的黄莺相互啼鸣。
春色淡淡,渐渐感到清明时节临近,相伴的小桃树才刚吐露花蕾。
凝神伫立。
身处山村水驿,难以忍受这羁旅漂泊之苦。
为何总盯着花开,频频惊觉屈指计算时日,徒然写下华丽的诗句。
幸有故乡家山,青鸟应会传信,为我准备好整齐的歌舞迎接。
任凭我醉倚在繁花丛中,任凭花瓣沾上酒渍污痕。
Half-clouded, not yet rain.
Clearing dawn chill, faint mist in twilight's stain.
Just past the picking greens, in famed gardens deep, wine suits a measured pace.
Plum blossoms fill the rail, willows wind the creek, warm paths where orioles in converse keep.
Spring's gentle hue, gradually Qingming's felt, as peach buds nearby start to seep.
Gaze held in thought.
Mountain village, waterside lodge, the traveler's lot hard to bear.
Why watch the flowers bloom, count days with startled care, vainly writing fine lines fair?
Lucky my homeland hills, blue phoenix should report, to set in order dance and song with grace.
Let it be, drunk leaning 'mid red blooms, petals stained with wine's trace.
曹勋南宋使金归后所作。
羁旅中的家园认同,在时空错位中寻求精神锚点。
描绘清明时节园中春景,抒发羁旅思乡之情。
清明 · 把酒 · 家山 · 醉倚 · 花开
东山书院编辑整理